Sluit het formulier
Lucht je hart via chat

Zit je in de knoei, stoei je met een vraag, kom je er alleen niet helemaal uit? Lucht dan je hart bij de chathulp van het Cliënten Informatiepunt (Clip). De chathulp is een hulplijn speciaal voor jou. Je kunt er terecht voor allerlei zaken die met Geestelijke Gezondheidszorg te maken hebben. In een gesprek via chat kun je eenzame, verdrietige, vrolijke of onbekende gevoelens delen met een ervaringsdeskundige. Deze vrijwilligers hebben zelf ervaring als cliënt in de Geestelijke gezondheidszorg. Je kunt chatten op maandag- en dinsdagavond van 19.00 tot 22.00 via www.chathulpamsterdam.nl.

Clip is ook telefonisch of per mail te bereiken, zie www.clienteninformatiepunt.nl.

"Een psychose geeft inzicht in jezelf"

Roger was vier of vijfmaal psychotisch, de eerste keer is nu vijf jaar geleden.

Een psychose is voor Roger vooral een positieve ervaring, die hem tot een bijzonder inzicht heeft gebracht. Namelijk dat ieder het mens het goddelijke, het goede in zich herbergt. Maar er bestaat ook wat hij noemt een negatieve psychose. Die psychose is te herleiden tot angst en onzekerheid.

"De eerste keer begon het met verliefdheid en allerlei emoties, waardoor ik flink in de war raakte. Het was carnaval, ik was een paar dagen op stap geweest. Het was alsof mijn hersenpan helemaal openstond. Ik zag en begreep alles, ik voelde iedereen haarfijn aan. Ik kreeg een euforisch gevoel - later ben ik dat een Jezus-gevoel gaan noemen -, ik kreeg een duidelijk beeld hoe de wereld er beter uit kan zien. Dat gevoel wilde ik op andere mensen overdragen, ik wilde de wereld redden. Ik heb ook verschijningen van Jezus en van Maria gezien, die verschijningen hebben me veel kracht gegeven. Maar met de impuls de wereld te redden ging ik te ver. Dat leidde tot opname in het psychiatrisch ziekenhuis.

Mijn psychoses beginnen met visioenen. Ik begrijp dan heel veel en ervaar dat als een staat van verlichting. Maar als ik daar met anderen over praat, snapt niemand dat . Psychiaters zeggen dat het waandenkbeelden zijn, en duwen me vol met medicijnen. Dan word ik aan het twijfelen gebrach . Op zo'n moment word ik steevast depressief.

Een ander soort psychose die ik ook heb meegemaakt, is de angstpsychose. Als ik onzeker en angstig ben, word ik wantrouwend, denk ik dat iedereen tegen me is, heb het gevoel dat er overal camera's hangen die me in de gaten houden.'

  • Jeugd

"Er zijn in mijn jeugd enkele gebeurtenissen geweest, die later terugkeerden in mijn psychoses. Ik moest toen ik 6 jaar oud was een acute operatie ondergaan. Toen heb ik me heftig verzet tegen de narcose, dat was heel angstig. Ik heb toen Jezus gezien. Als kind heb ik ook gedroomd dat er een engel naast mij stond. Toen ik een jaar of 14 was ben ik erg veranderd. Voor die tijd was ik een vrolijk joch, maar toen werd ik angstig en onzeker, ik kreeg last van hyperventilatie, werd gepest. Nog later werd ik fobisch, ik ben eens een halfjaar binnengebleven, om dat ik straatvrees had."

  • Opname

" Ik ben een paar keer opgenomen geweest. Dat was nodig om rustiger te worden. Maar een opname is niet altijd een verrijkende ervaring. Eén keer had het gevoel dat ik werd gevolgd door camera's en dacht ik dat ze mij wilden vermoorden. Ik heb zeven dagen in een isoleercel gezeten, ik was helemaal op mezelf aangewezen. Ik vertrouwde niemand meer, ik was bang dat men mij wilde vergiftigen, en heb daarom mijn eigen urine gedronken. Uiteindelijk dacht ik: verder kan ik geestelijk niet zakken, nu kan ik alleen nog maar groeien. Zo'n opname is back to basïc. Je hebt 't meeste aan medepatiënten, die begrijpen het. En het zijn de gevoeligste mensen die in de psychiatrie terechtkomen."

  • Signalen

"Een psychose begint met gedachtekronkels, die voor anderen niet te volgen zijn. Je moet dat zelf ondervinden wil je erover kunnen meepraten. Daarna komen er visioenen. Ik had eens een visioen dat er een stad naar beneden kwam; zo'n verhaal vond ik later terug in de Bijbel, in de Openbaringen. Toen ik was opgenomen vanwege een depressie, sprak ik eens met een dominee die zelf ook verschijningen had gezien. Hij raadde me aan om me voor te stellen dat Jezus naast mij zat en hem vragen te stellen die ik had naar aanleiding van mijn visioenen. "Jezus weet precies wat jij hebt doorgemaakt, " zei hij, en "jij zit op het goede pad." Dat was voor het eerst dat iemand in het ziekenhuis naar mij luisterde en het serieus nam. Onlangs heb ik weer een soort psychose gehad, ik zag verbanden tussen allerlei zaken die anderen niet zien. Toen heb ik contact gehad met een pater die ook gebedsgenezer is, ik zag hem met mijn derde oog, en hij raadde me aan een brief te schrijven aan de dominee om hem te vertellen hoe het met me ging.

Zoals ik al zei, psychoses vind ik niet alleen een negatieve ervaring. Ze zijn ook leerzaam, en bevatten een kern van waarheid en levenslessen. Ik denk dat God zijn armen spreidt over de wereld, en dat hij dat doet via mensen die psychotisch zijn. Niet iedereen is daartegen bestand, want het is een zware beproeving, maar die heeft wel een boodschap. Met mijn ouders en een paar vrienden kan ik praten over wat ik meemaak, die begrijpen me.

Het maakt mensen depressief als ze niet begrepen worden. Depressie is als je weet hoe de wereld er uit zou moeten zien, maar voelt dat het zo niet is. De liefde die er eigenlijk zou moeten zijn, die missen mensen en daardoor worden zij depressief. "

  • Kwetsbaar punten

"Kwetsbaar punten voor mij zijn verliefdheid en het op stap gaan. Mijn psychiater raadde me aan niet langer dan drie dagen op stap te gaan. Een vast dagritme en slaap zijn ook belangrijk. En ik moet niet stoppen met mijn medicijnen.

Ik moet ook van de alcohol afblijven. Met alcohol ben je niet jezelf. Onder invloed van drank kijkje anders naar een meisje in de kroeg, niet meer vanuit liefde maar vanuit lust. Kwade invloeden hebben veel met alcohol te maken. Dat strookt niet met degene die ik echt ben.

Er valt niet veel te sturen in een psychose, het komt gewoon over je heen. Je moet zorgen dat je in jezelf blijft, en dat negatieve invloeden er niet bij kunnen. Negatieve kanten zijn lust, macht en angst."

  • Tips

"Een psychose kan een heel leerzame ervaring zijn als je daarvoor openstaat. Wat mij helpt, is te denken vanuit liefde en vanuit zelfacceptatie. Het helpt ook om over je ervaringen te praten met mensen die je kunnen begrijpen, mensen die het zelf hebben meegemaakt of goede vrienden. In de psychiatrie worden vreemde ervaringen ten onrechte beschouwd als waanideeën. Medicatie kan wel helpen, maar in de psychiatrie wordt veel te veel medicatie gegeven, waardoor mensen zombies worden en angstig en niet kunnen leren van wat zij meemaken. Ik doe aardse dingen en dingen die ik leuk vind. Ik houd van uitgaan. Soms ga ik naar de kerk. Ik mediteer. Eens per week neem ik deel aan een praatgroep. Ik volg cursussen computer en voetreflexmassage. Ik voetbal en tafeltennis. Ik lees boeken over psychologie en parapsychologie. Wat ik heb geleerd is goed na te denken voor ik iets doe. Ik blijf leren, en het gaat steeds beter. Ik vind meer harmonie in mijn lichaam."

Dit gesprek vond plaats in het kader van het project 'Met iedere psychose word ik slimmer' van de Dr.Kuno van Dijkstichting, het Netwerk Cliëntdeskundigen en het IGPB. Het wordt gefinancierd door het Nationaal Fonds Geestelijke Volksgezondheid.

Interview: Rozemarijn Esselink