Sluit het formulier
Lucht je hart via chat

Zit je in de knoei, stoei je met een vraag, kom je er alleen niet helemaal uit? Lucht dan je hart bij de chathulp van het Cliënten Informatiepunt (Clip). De chathulp is een hulplijn speciaal voor jou. Je kunt er terecht voor allerlei zaken die met Geestelijke Gezondheidszorg te maken hebben. In een gesprek via chat kun je eenzame, verdrietige, vrolijke of onbekende gevoelens delen met een ervaringsdeskundige. Deze vrijwilligers hebben zelf ervaring als cliënt in de Geestelijke gezondheidszorg. Je kunt chatten op maandag- en dinsdagavond van 19.00 tot 22.00 via www.chathulpamsterdam.nl.

Clip is ook telefonisch of per mail te bereiken, zie www.clienteninformatiepunt.nl.

"De psychiatrie pakt de oorzaken niet aan"

Guy (46, België) kreeg een psychose rond zijn zeventiende. Daarna lukte het hem om 22 jaar stabiel te zijn zonder medicatie. Afgelopen zomer maakte hij opnieuw een lastige periode mee. Het analyseren en delen van zijn ervaringen op de website www.ervaringpsychose.be draagt bij aan zijn herstel.

Op de voorpagina van mijn website zie je een foto van een rivier tussen bergen. Wanneer je een psychose doormaakt, beleef je ook hoge toppen en soms diepe dalen. Door mijn verhaal te delen, wil ik de lezer de kans geven om te volgen hoe ik twee moeilijke periodes in mijn leven beleefd heb en welke methodes ik nu gebruik om mijn leven verder te zetten.

Korte samenvatting
De eerste moeilijke periode is rond mijn zeventien jaar geweest. Ik heb toen mijn studies in het 5de jaar wetenschappelijke A moeten stopzetten. Gedurende een viertal jaren ben ik een vijftal keren opgenomen geweest. Daarna ben ik er toch in geslaagd om 22 jaar zonder medicatie (antipsychotica) verder te doen. Samen met mijn vrouw een huis gekocht, een gezin gesticht dat uit drie kinderen bestaat, huis verbouwd... 

Afgelopen zomer (maand augustus) heeft zich terug een psychose voorgedaan. Ik ben toen opgenomen geweest van eind augustus tot begin november. Ik heb een tijdje nagedacht over hoe ik deze complexe situatie zou aanpakken. Uiteindelijk heb ik beslist om een website over mijn ervaringen te starten. Dankzij de hulp van mijn omgeving en professionele hulpverleners ben ik er goed doorgekomen.

Eerste periode (ik was toen 17 jaar)
Ik was student aan het college in Herentals. Ik had in de grote vakantie een hersenschudding gehad door met mijn fiets tegen een vrachtwagen te rijden. Ik heb dan heel de vakantie wat moeten uitrusten. We begonnen aan het 5 WA.  Dat schooljaar is moeilijk verlopen. Ik had een paar herexamens. Ik kreeg van mijn ouders wel een koersfiets. Daar ben ik dan direct naar Luik mee vertrokken (uitwisseling taalstudent). Nog niet volledig uitgerust van de fietstocht vertrokken naar Berlaar voor een vakantie met geplaatste jongeren. Ik was samen met een aantal mannen verantwoordelijk voor het begeleiden van deze jongeren. 

Toen ben ik helemaal psychotisch geworden. Ik ging de groep mijden door 's morgens apart te gaan eten. Ik herinner me een situatie in een café waarbij ik begon te wenen omdat ik dacht dat de andere begeleiders mij aan het uitlachen waren.
Na het kamp is de huisdokter langs geweest en had ik een ongelofelijk hoge bloeddruk.  Hij wou me zelf geen kalmeringsspuit zetten, dus ben ik met de ambulance naar Leuven gebracht. Daar een nachtje geslapen en dan ben ik naar psychiatrisch ziekenhuis Kortenberg gebracht. In Kortenberg hebben ze mij verkeerde medicatie gegeven. Medicatie waar mijn lichaam slecht op reageerde. Ik ben toen fel vermagerd. (amper 70 kilo voor 1m86) Mijn ouders hebben mij dan naar huis gehaald. Thuis kon ik met moeite een kleine wandeling maken (speeksel liep steeds uit mijn mond), dus heb ik bijna drie weken in bed gelegen. 

Via een boekje zijn we dan in contact gekomen met centrum voor geestelijke gezondheidszorg de Bleek in Diest.  Hier is mijn eerste contact met Dr. Bryon geweest. Hij heeft ons een eerste keer goed geholpen. Hij gaf mij de juiste medicatie. Na een tweetal maanden ben ik  begonnen met de richting wetenschappelijke B.  Vrij snel merkte ik dat de concentratie niet goed meer was. Dan zijn we via dr Bryon in contact gekomen met de K-dienst, afdeling voor kinderen- en jeugdpsychiatrie, in Tienen. Daar heb ik een eerste keer negen maanden verbleven. 

Daarna opnieuw geprobeerd om studies boekhouden aan te vatten. Dit heb ik ongeveer twee maanden vol gehouden, opnieuw gevolgd door opname in Tienen. Ditmaal op de volwassen afdeling. Hier ben ik zowat een half jaar gebleven.  Daarna studies kantoorwerken en opvoeder gevolgd. Ik ben dus begonnen met drie jaar Latijn-Wiskunde om uiteindelijk via het beroeps (kantoorwerken) mijn middelbaar diploma te halen. Gelukkig heb ik via de opleiding opvoeder nog een A2 en A1 behaald.

Tweede fase (psychose afgelopen zomer)

Afgelopen zomer hadden we een vakantie met het gezin in Houffalize. Tijdens deze week waren er bij mij gevoelens ontstaan voor een gescheiden vrouw met twee kinderen (ik geef ze een fictieve naam Sarah). De psychose was waarschijnlijk al begonnen voor er sprake was van verliefdheid. Ik heb in Houffalize en thuis proberen te vechten tegen deze gevoelens. De relatie met mijn vrouw kwam serieus onder druk te staan. Er was voor mij geen andere mogelijkheid dan thuis weg te gaan.  Mijn zus heeft nog even haar woning aangeboden om tot rust te komen aangezien zij één week met vakantie was. Daar kon ik geen rust vinden.

Ik ben toen naar een bed and breakfast in Veurne gegaan en heb de koersfiets meegekomen.  Ik had al redelijk wat slapeloze nachten achter de rug. Ik heb daar vooral veel rondgereden en ben een drietal keren naar Ronse gereden, in de hoop van Sarah te ontmoeten. Dit verliep niet zoals gewenst. Aangezien ik Sarah wat overdonderd had met e-mail, begon zij schrik te krijgen van mij. 

Verder zorgt de psychose met een manische kant voor een boost van energie en plannen. Ik ben wel vijf keer naar een garage geweest om een nieuwe auto te bekijken. Ik zou een boek schrijven over positief scheiden, ik zou langs zalen gaan om mijn boek uit te leggen. Met de opbrengst van dit boek en mijn lezingen in zalen ging ik een huis kopen om mensen, die in een echtscheiding zaten tot rust te laten komen.  Met een team zou ik deze mensen begeleiden in hun scheiding.
Je merkt dat het een wirwar van gedachten was in mijn hoofd. Op een gegeven moment ben ik zeker drie dagen 's middags vergeten te eten. Ik was bezig met te leven in mijn auto, af en toe kocht ik wat druiven en een flesje cola. Langzaam maar zeker was ik mijn lichaam aan het uitputten. Dit heeft er uiteindelijk toe geleid dat ik mijn portefeuille vergeten was in een bed en breakfast. Ik ontdekte dit toen ik aan een tankstation stond naast de autostrade, auto zonder benzine en geld in een B&B in Roeselare. 

Vandaaruit heeft mijn familie me naar EPSI (observatieafdeling voor acute crisissen) in Kortrijk gebracht. Na Kortijk is er een opname in psychiatrisch ziekenhuis Munsterbilzen geweest. Tot 5 november ben ik daar geweest.

Persoonlijke aanpak

In de eerste plaats ben ik gaan kijken waar mijn persoonlijke gevoeligheden liggen.

Ik merk dat de indrukken van gebeurtenissen bij mij feller en intenser binnenkomen. Ik sla ook uitspraken die iemand gedaan heeft langer op. Bovendien beginnen vaak mensen hun persoonlijk verhaal tegen mij te vertellen (ik ben blijkbaar te vertrouwen). Dit zorgt ervoor dat je vaak gevoelige informatie krijgt. Als je van je eigen weet dat je meer informatie laat binnenkomen dan een gemiddeld ander persoon, is het voor mij een kwestie om dit proberen juist te filteren.
 
Als ik er nu op terug kijk, kon het niet anders dan dat er een psychose ontstond. We hebben verbouwingen gedaan met drie kinderen, moeder heeft een geheugenstoornis, mijn vrouw heeft een zestal maanden thuis gezeten omdat het voor haar allemaal even teveel werd. Ik bleef heel die periode zelf maar door gaan, totdat het teveel werd.

Ook goed is het te weten welke manieren je hanteert om met stress om te gaan.

Ik ging tot vorig jaar fietsen om te kunnen ontspannen. Het nadeel was dat ik steeds meer ging fietsen om te ontspannen, zodat het fietsen uiteindelijk een vlucht werd om niet met de zaken thuis en je eigen gevoelens daarrond geconfronteerd te worden.

Ik heb nu gemerkt dat boven in het huis een bureauruimte is. Als het me allemaal iets teveel wordt ga ik daar iets doen.
Ik heb ook gemerkt dat de psychiatrie een warm en veilig nest wordt als je er langer dan enkele maanden verblijft. Als de opname gedaan is word je in één keer aan je lot overgelaten en moet je je terug waarmaken in de maatschappij (zonder die veilige omgeving). Er zit geen overgang in. Dan is het belangrijk dat je terug buitenkomt en onder de mensen komt.
Wat ik psychiatrie (het personeel in de psychiatrisch ziekenhuizen Kortrijk en Munsterbilzen was wel zeer professioneel) ook wat kwalijk neemt is het volgende: als je het beeld van iemand met tandpijn neemt. Dan zorgt psychiatrie voor een verdoving.  Maar wat de tandpijn veroorzaakt wordt zo gelaten en kan in een latere fase voor een nieuwe opname zorgen, doordat er onvoldoende geanalyseerd is over wat juist de opname veroorzaakt heeft.

Dus men zorgt dat je gevoelens gedempt worden en dat je min of meer in balans geraakt, maar men durft de kern van het probleem (hoe kom je in een psychose? Wat zijn de oorzaken in jouw functioneren die een psychose veroorzaken?) vaak niet aanpakken. Dit komt deels ook doordat de persoon in kwestie tijdens de opname nog niet sterk genoeg is en dat te veel analyse de persoon terug naar beneden kan halen.

In het verleden bij de eerste opname dacht ik: ik dek alles toe. Ik hou het potje gesloten met negatieve gevoelens. Als ik van veraf of dichtbij te maken had met psychiatrie, begon ik over een ander onderwerp. Na de tweede psychose heb ik me voorgenomen om open kaart te spelen, om voor mezelf heel goed te analyseren wat er gebeurd is zodat ik sterker in mijn schoenen sta. Met analyse bedoel ik wat er op deze pagina gebeurt: heel concrete vragen, wat voel je, wat zijn je zwakheden, je gevoelige plekken. Waar kan je niet tegen, hoe ga je om met stress, hoe ontspan je...

Zo dit zijn de grote lijnen van mijn verhaal.
  
Vind je dit onderwerp boeiend om verder op in te gaan of te reageren? Neem dan contact op via guy@ervaringpsychose.be